Սերժիկն ու «ծակերը»

Նախորդը` «…ԵՎ ԱՅԴ ՄԵԿ ՄԱՐԴԸ ԴՈՒ ԵՍ»

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Սերժիկն ու «ծակերը»

Այս լուսանկարը հին լուսանկար է, շատ չէ, 2009-ի հոկտեմբերին: Երբ Սերժիկը ֆրանսիացի ոստիկանների ու հատուկ ծառայությունների պաշտպանության ներքո, Փարիզում այցելեց Կոմիտասի հուշարձանին ծախկեպսակ դնելու...
.
Բոլորը այնտեղ ,,Ո´չ,, և ,,Դավաճան,, ցուցապաստառներով էին...
.
ես բոլորի հետ չեի, ես մինչև 1998թ-ի Սերժիկին չեմ ճանանչել: Հա, իմացել եմ, որ նման պաշտոնիա կա, սֆաթը( ... ֆորտուշկա ակնոցներով) եռուսատցույցով կամ թերթում տեսել եմ, բայց ինձ էն ժամանակ սրա անձը չեր հետաքրքրում: 98-ից հետո հեհետաքրքրեց, այդ ժամանակվանից էլ հասկացա որ Սերժիկը Հայաստանի հետ ոչնչով կապված անձ է, այսինքն` օտար: Հայաստանին օտար. Նա Հայաստանի շահերով չի առաջնորդվել, նա մեկ ուրիշ պետության հատուկ ծառայության շքանշան է ստանում: Ինչի՞ համար` ,,Հոկտեմբերի 27,,-ի՞, թե՞ ԱԱ և ՆԳ նախարար աշխատած տարիների ընթացքում 98-ի իշխանափոխությունը նախապատրաստելու, թե՞ ,,գույք պարտքի դիմաց,, կոչված ծրագիրն իրականացնելու համար, որով Հայաստանի ունեցած-ծունեցածը ծախելու հիմք դրեց: Արդյունաբերություն, գիտական հիմնարկներ, ինչ կա-չկա չախեց, մեր չեղած անտառների չեղած կենդանիների կյանքն էլ հետը:

,,Ղումար խաղացողները ու թմրամոլները ոչ մի սրբություն չունեն: Թավանը փակելու կամ դեղի լոմկի տակ հարազատ մորն ու աղջկան կարող են վաճառել,, ժողովրդական խոսքը մարդկային երկու տարբեր պատուհաս տեսակների մասին է խոսքը ու փաստորեն երկուսն էլ Սերժիկի հագով: Նարկոման, ղումարբազ, մեկ ուրիշ պետության դրածո` գործակալ, ... Հիմա նաև` մարդասպան է...

Սերժիկը մարդասպան է, Սերժիկը Հայաստանցի չի եղել, որ հիմա նրա արածը դավաճանություն անվանեմ: Նա ավելի շատ հերոս է: Հերոս` այն երկրի, ում շահերին ծառայում է: Ե՞րբ է երդում տվել, որ կծառայի Հայաստանի շահերին: Ոստիկաններով ու հատուկ ծառայությունների գործակալներով շրջապատված երդում են տալի՞ս: Նարկոշի կամ ղումարբազի երդումը ԵՐԴՈՒՄ է՞... Նրա երդումը հավասար է Կոմիտասի հուշարձանի մոտ իր տեղադրված ծաղկեպսակին, որը մի-քանի ժամ հետո հայտնվել էր ,,Սենայի,, ափին` փողոցի պատի տակ.
.
Այդ երեկո ես տանից դուրս եկա այն մտքով, որ Սերժիկը Կոմիտասի արձանի մոտից վազելով փախավ (առանց չափազանցուրյան եմ ասում, նրա ու Վաչոյի, կամ մյուս ախրանիկների վազելու ձևերի մեջ տարբերություն չկար, ոչ մի կերպ չէիր ասի թե նրանցից մեկը պաշտպանվողն է, մյուսները պաշտպանողները): Նա վախեցած մարդու նման էր վազում: Մտածեցի որ կարող է հանկարձ գիշերը մտքով սթրեսից դուրս գալու ցանկություն անցկացնի, մի խոսքով կազինոյա, բանա: Դե ես էլ ոտքով չեմ, ,,պոչ,, կկպնեի, կարող է մի բան ստացվեր... Ապարատիս որակը լավը չի, դրա համար էլ Meurice-ի (Մորիս) առջև արածս լուսանկարները լավը չեն: Իրեն չտեսա, մի պահ ախրանիկներից` ,,անձնականի պետը դուրս եկավ, մի մեքենա կանգնեց, սա նստեց մի-քանի րոպե ինչ-որ բանի մասին զրուցեցին, թե ինչ-որ բան փոխանակեցին դուրս եկավ մեքենայից ուզում էր մտներ հյուրանոց, բայց ինձ նկատեց ու տեղում սառեց: Հյացքից այնպիսի տպավորություն ստացա, որ փորձում էր տեղը բերլ, իսկ հաջորդ պահին, երբ ըստ երևույթին հիշեց, հայացքը փոխվեց, դարձավ գռեհիկ: Ոտից գլուխ, արդեն առհամարական, թշնամական հայացքով ինձ չափեց ու հողաթափերը քստքստացնելով մտավ հյուրանոց: Երևի մի 30-40 րոպե էր անցել, երբ հանկարձ նկատեցի որ ,,Կոմսոմոլ Հրուշը,, հյուրանոցի դռանն մոտ ինչ-որ մարդկանց հետ խոսում:
Հետո սա էլ մտավ հյուրանոց, իսկ ես սպասում էի էն հույցով, որ Սերժիկը կարող է կազինո գնալ: Մտքովս չեր անցնում, տեղյակ չեի, որ մի-քանի ժամ հետո ԱՄՆ էր թռնելու...
.
Այդ գիշեր, ես Meurice հյուրանոցի առևջ ֆրանսիական հատուկ ծառայությունների աշխատողներ չեմ տեսել: Ներսում, իր զբաղեցրած համարում, հարկում միգուցե կաին, բայց դրսում չկաին: Ոչ թե` չեմ նկատել, այլ` հաստատ եմ ասում չկաին: Ես հյուրանոցի դրնից ընդհամենը մի-քանի մետր հեռու կանգնեցի, սկզբում դռնապահի վարքն էի ուսումնասիրում: Երբ նկատեցի որ վերջինիս գյուխը սիրուն քամակով կանանց հետևից էս ու են կողմ է թեքվում, հաջորդ նմանատիպ պահին այդ մասին (....ի գեղեցկության) խոսք քցեցի ու դա էլ պատճառ դարձավ որ մոտենամ ու համարյա կողքին կանգնեմ: Գրեթե ամեն հրոպե հյուրանոցի դուռը փակ չի մնացել, անհնդատ մարդիք էին մտնում, դուրս գալիս: Առաջին հարկում գործող ռեստորանի հաջախորդների մեծ մասը դրսից էին գալիս: Տաքսիներ էին կանգնում, մարդիք բերում կամ տանում, նաև թանկառժեք պուտանկեք: Դռնապահին հարցրի. ,,ցանկացած մարդ կարող է՞ ներս մտնել, ասենք կարող եմ ես մտնեմ սուրճ խմեմ,, նա միանգամից պատասխանեց, որ շատ թանկ է, չարժի: Ես էլ ասացի, որ սուրճի համար չեմ ուզում մտնել, այլ շենքի ճարտարապետությունը դրսից շատ գեղեցիկ է, ներսում էլ է այդպես, կուզեի ավելի մոտիկից նայեի:
.
Մի խոսքով այդ օրը ես լիքը այս տեսակ ,,ծակեր,, տեսա: Այնքան լիքը, որ ինքս էլ եմ զարմացած...

Նկարում զգացվում է որ իմ կանգնած կողմն է գալիս, համենայնդեպս մի 1-1,5 հեռավորության վրան անցավ...

Բայց վայ են անցնելուն, անցնելը որն է, վազում եր, վազում էր: Չէ, վազում էին, ինքն էր, Վաչոն էր, հետները մի հատ չամադան կա, ու մի հատ էլ` լղար մուկ, դրանք էլ հետները, սաղով միասին, սաղով իրար նման, իրար ձևովով... Ով էր պաշպանողը, ով պաշտպանվողը... պի պահ էնպես ստացվեց, որ ոնց որ Սերժիկը են ,,չամադանի,, ախրանիկը լիներ, որ հանգարձ ,,պոլի պեդով,, չամադանին ուզենաիր բզէիր, Սերժիկի մեջկը դեմդ ծակ փակող վահան էր դառնալու...